Wzorzec rasy
Wygląd ogólny
Pies średnich rozmiarów, eumetryczny, o prostym profilu i proporcjonalnym wyglądzie, średniego kształtu, którego tułów jest dłuższy od wysokości w kłębie. U samic ta cecha jest nieznacznie bardziej zaznaczona. Głowa masywna o aspekcie kwadratowym i szerokiej czaszce. Górne wargi pokrywają dolne z pewną wiotkością. Błony śluzowe koloru czarnego. Szyja cylindryczna mocno umięśniona i pokryta grubą, wiszącą, elastyczną skórą. Lekko zarysowany drugi podbródek. Grzbiet prosty wznoszący się w kierunku zadu. Szeroko osadzony ogon. Zęby mocne o szerokiej bazie mocno osadzone blisko siebie w dobrze rozwiniętej żuchwie. Zęby i zgryz są bardzo ważne w budowie tej rasy. Zgryz nożycowy jest najbardziej pożądany, przodozgryz jest akceptowany do 3 mm, kiedy dolne zęby dotykają górnych. Zgryz cęgowy jest tolerowany, ale nie pożądany (słabszy chwyt, szybkie ścieranie). Odległość miedzy kłami ma być jak największa, lecz nie mogą wystawać na zewnątrz. Oczy w kolorze kasztanowym, średniej wielkości, uszy wysoko osadzone. Pierś szeroka i obszerna. Brzuch średnio zebrany. Kończyny prostopadłe, umięśnione, słabo ukątowane.
Generalna prezentacja
Nazwa: Dogo Canario (po hiszpańsku)
Synonim: Perro Basto i Verdino dla psów o umaszczeniu pręgowanym.
Pochodzenie rasy: molosowaty pies, pochodzący z wysp Teneryfa i Gran Canaria w archipelagu Wysp Kanaryjskich, gdzie został wyhodowany do walk psów. Pierwotna Presa była rezultatem krzyżowania Bardino lub Majorero z wysp Fuerteventura z psami przywiezionymi z kontynentu. Niesamowity temperament jest spuścizną po Bardino, prahiszpańskim, ciężko pracującym i agresywnym psie pomagającym przy wypasie bydła. Pies ten był bardzo rozpowszechniony na wyspach. Rezultatem tych krzyżowań jest: czarna maska, pręgowane lub płowe umaszczenie i białe znaczenia. Kilkadziesiąt lat temu, grupa hodowców, zapoczątkowała proces odtwarzania rasy, kierując się tradycją i doświadczeniem. Od tego momentu Dogo Canario stała się rasą starannie hodowaną i szeroko promowaną.
Aspekty brane pod uwagę przez sędziów
|
|
Wzorzec FCI N° 346/ 15. 06. 2001 / E DOGO CANARIO POCHODZENIE : Hiszpania. DATA PUBLIKACJI OBECNIE OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : 04.06.2001. PRZEZNACZENIE : Pies stróżujący i pomocnik przy wypasaniu bydła. KLASYFIKACJA FCI : Grupa 2 Pinczery i Sznaucery Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne. Sekcja 2.1: Molosy, typ dogowaty KRÓTKI RYS HISTORYCZNY : Pies molosowaty, pochodzący z wysp Teneryfa i Gran Canaria w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Rasa pochodzi ze skrzyżowania rdzennie kanaryjskich psów pomagających przy wypasie bydła, zwanych „majorero”, oraz molosów sprowadzonych później na archipelag. W wyniku tych krzyżówek powstała odrębna, lokalna grupa psów w typie doga, średniego wzrostu, o umaszczeniu pręgowanym lub płowym z białymi znaczeniami oraz mocnej, typowej dla molosów budowie, ale jednocześnie zwinnych i energicznych; o wielkim, nieokrzesanym temperamencie oraz żywym i wiernym charakterze. W ciągu XVI i XVII wieku ich populacja znacząco się powiększyła. Liczne wzmianki o tego typu psach można znaleźć w hiszpańskich tekstach historycznych, a przede wszystkim w „Dokumentach Rady Miejskiej”. Źródła te opisują zadania jakie spełniały, głównie jako psy stróżujące i strzegące stad bydła, a także pomagające rzeźnikom w chwytaniu i ujarzmianiu zwierząt. WYGLĄD OGÓLNY : Pies średniego wzrostu, harmonijnie zbudowany o profilu nakreślonym liniami prostymi i czarnej masce. Mocnej, krępej budowy, proporcjonalny. Dobrze umięśniony, o tułowiu dłuższym niż wysokość w kłębie. Suki są nieco dłuższe niż psy. TEMPERAMENT / ZACHOWANIE : Pies o spokojnym wyglądzie i uważnym spojrzeniu. Szczególnie predysponowany do stróżowania oraz tradycyjnej funkcji psa zaganiającego i kierującego stadem bydła. Pewny siebie, o zrównoważonym usposobieniu. Szczeka tonem niskim i głębokim. Łagodny i wielkoduszny dla członków rodziny, bardzo przywiązany do właściciela, nieufny w stosunku do obcych. Wygląd wyraża pewność siebie, szlachetność i lekki dystans. W stanie pobudzenia jego postawa wyraża siłę, a spojrzenie jest czujne. GŁOWA : W kształcie nieco wydłużonego sześcianu, masywna, krótka, mocna, okryta luźną skórą. Proporcje mózgoczaszki i kufy wynoszą 60% - 40%. Szerokość mózgoczaszki stanowi 3/5 długości całej głowy. CZĘŚĆ MÓZGOWIOWA: MÓZGOCZASZKA : Lekko wypukła w płaszczyźnie podłużnej i poprzecznej, chociaż kość czołowa jest płaska. Szerokość mózgoczaszki jest zbliżona do jej długości. Łuki jarzmowe silne zaznaczone, mięśnie skroniowe i policzkowe dobrze rozwinięte, ale nie wypukłe. Guz potyliczny słabo zaznaczony. STOP : zaznaczony, ale nie przesadnie. Bruzda czołowa wyraźna, ciągnie się przez około 2/3 długości czaszki. Linie mózgoczaszki i kufy są równoległe lub lekko zbieżne. CZĘŚĆ TWARZOWA: NOS : Szeroki, o mocnym czarnym pigmencie. Osadzony na przedłużeniu górnej linii kufy. Przednia krawędź nosa jest lekko cofnięta za przednią krawędź warg. Nozdrza duże, umożliwiające swobodne oddychanie. KUFA : Krótsza od mózgoczaszki. Jej długość stanowi zwykle 40% długości głowy, a szerokość 2/3 szerokości mózgoczaszki. Szeroka u nasady i lekko zwężająca się w kierunku nosa. Górna linia kufy płaska, o prostym profilu, bez wygarbień. WARGI : Wargi górne umiarkowanie obwisłe, z przodu łączą się tworząc kształt odwróconej litery „V”, od wewnętrznej strony ciemno pigmentowane. SZCZĘKI / UZĘBIENIE : Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy jest dopuszczalny, ale niepożądany ze względu na szybsze zużywanie się zębów. Dopuszczalny jest również lekki przodozgryz. Kły szeroko rozstawione. Zęby szerokie, o mocnych nasadach. Zęby trzonowe duże, siekacze niewielkie, kły dobrze rozwinięte i prawidłowo wzajemnie dopasowane. OCZY : Lekko owalne, rozmiaru średniego do dużego, szeroko rozstawione, nie zapadnięte ani wyłupiaste. Powieki czarno pigmentowane i dobrze przylegające, nigdy opadające. Kolor oczu kasztanowy do ciemnokasztanowego, stosownie do koloru szaty, ale nigdy jasny. USZY : Średniego rozmiaru, szeroko rozstawione, okryte krótkim i delikatnym włosem, opadają swobodnie po obu stronach głowy. Złożone na głowie mają kształt różyczek. Osadzone w punkcie nieco wyższym niż przedłużenie linii oka. Uszy osadzone zbyt wysoko i blisko siebie są nietypowe. W krajach dopuszczających kopiowanie uszy są stojące. SZYJA : Nieco krótsza niż całkowita długość głowy. Po dolnej stronie nieco luźna skóra tworzy niewielkie podgardle. Szyja jest bardzo muskularna, masywna, prosta, w kształcie cylindryczna. TUŁÓW : Wydłużony, szeroki i głęboki. Jego długość przewyższa wysokość w kłębie o 18 – 20%, przy czym suki są nieco dłuższe. Słabizny słabo zaznaczone. LINIA GÓRNA : Prosta, bez deformacji, podtrzymywana przez dobrze rozwiniętą, ale niezbyt widoczną muskulaturę. Wznosi się lekko od kłębu ku zadowi. Nigdy łękowata ani karpiowata. ZAD : Średniego rozmiaru, szeroki i zaokrąglony. Nie powinien być zbyt długi, aby nie ograniczał swobody ruchów. U suk zwykle szerszy niż u psów. KLATKA PIERSIOWA : Szeroka, o dobrze widocznych mięśniach. Powinna sięgać co najmniej do łokcia, oglądana zarówno z profilu, jak i od frontu. Obwód klatki piersiowej zwykle równy wysokości w kłębie powiększonej o 45%. Żebra dobrze wysklepione. LINIA DOLNA : Lekko wznosząca się, nigdy opadająca. OGON : Gruby u nasady i zwężający się ku końcowi, nie powinien sięgać dalej niż do stawu skokowego. Osadzony ani zbyt nisko, ani za wysoko. W ruchu szablasto wygięty, nie powinien być zwinięty ani wygięty w kierunku grzbietu. W spoczynku zwisa prosto zawijając się lekko na końcu. KOŃCZYNY : KOŃCZYNY PRZEDNIE ŁOPATKI : Mocno skośne. RAMIONA : Dobrze kątowane, ukośne, harmonijnie połączone z prostymi podramionami, mocnej kości i dobrze umięśnione. ŁOKCIE : Nie powinny być wciśniete ani odstające. Odległość łokci od podłożą powinna być zbliżona do 50% wysokości w kłębie psów i nieco mniejsza u suk. ŚRÓDRĘCZE : Mocne, ustawione nieco skośnie. ŁAPY : Kocie, z zaokrąglonymi, niezbyt zwartymi palcami. Poduszki czarne, dobrze rozwinięte. Pazury ciemne, białe niepożądane, choć mogą się pojawić u osobników o jasnym umaszczeniu. KOŃCZYNY TYLNIE : Mocne i równoległe. UDA : Długie i muskularne. Kątowanie umiarkowane, nie przesadne. STAWY SKOKOWE : Osadzone nisko. STOPY : Nieco większe od łap, o podobnym wyglądzie. RUCH : Zwinny, sprężysty, pokrywający dużo terenu, z dalekim wykrokiem. Ogon w ruchu noszony jest nisko, a głowa nieco powyżej linii grzbietu, w stanie pobudzenia głowa i ogon są podniesione. SKÓRA : Gruba i elastyczna, luźna na szyi, w pobudzeniu tworzy na głowie liczne symetryczne zmarszczki, których osią symetrii jest zmarszczka biegnąca środkiem czoła. SZATA : WŁOS : krótki, gruby, płasko przylegający, bez podszerstka (może pojawić się czasami na szyi i pośladkach), nieco szorstki w dotyku. Bardzo krótki i delikatny na uszach, trochę dłuższy w części krzyżowej i na pośladkach. UMASZCZENIE : Pręgowane we wszystkich odcieniach, od ciepłych, ciemnych odcieni do jasnoszarego i blond. Różne odcienie płowego, aż do piaskowego. Białe znaczenia mogą pojawić się na piersi, gardle i u nasady szyi, a także na palcach kończyn, jednak powinny być jak najmniejsze. Maska zawsze czarna, nie sięgająca dalej niż na wysokość oczu. WZROST I CIĘŻAR Wysokość w kłębie: Psy: 60 – 65 cm Suki: 56 – 61 cm W przypadku osobników bardzo typowych zezwala się na odchylenie 1 cm od górnej i dolnej granicy wzrostu. Minimalny ciężar: Psy: 50 kg Suki: 40 kg WADY : Wszelkie odstępstwa od powyższego standardu powinny być uznawane za wady i oceniane w zależności od stopnia odchylenia. WADY DROBNE : *zbyt liczne zmarszczki w części twarzowej, jeśli nie zniekształcają jej wyrazu *zgryz cęgowy WADY POWAŻNE : *głowa o niewłaściwych proporcjach *linie mózgoczaszki i kufy silnie zbieżne, nadmiernie wyrażony stop *maska sięgająca dalej niż na wysokość oczu *łapy lub stopy ustawione do środka albo na zewnątrz *fafle nazbyt obwisłe *jednakowa wysokość kłębu i zadu *nadmiernie obwisłe podgardle *luźne powieki *wypukły grzbiet kufy *niedostateczne lub nadmierne kątowanie *opadająca linia dolna *niezbyt głęboka klatka piersiowa *zbyt wysokie osadzenie ogona, ogon zbyt cienki *słaby kościec WADY BARDZO POWAŻNE : *kwadratowy profil *głowa trójkątna, wąska, nie sześcienna *lekka budowa *ogon zawinięty, bardzo cienki, jednakowej grubości na całej długości lub zdeformowany *wzrost zbyt wysoki lub zbyt niski *linia grzbietu łękowata lub karpiowata, słabe przedpiersie, żebra zbyt mało wysklepione *brak zmarszczek w części twarzowej (naciągnięta, nieelastyczna skóra) *jasne oczy (żółte), oczy zbyt wąsko osadzone, skośne, wyłupiaste lub zapadnięte *nadmierny przodozgryz *braki zębów (z wyjątkiem P1) *uszy zbyt wysoko osadzone *mózgoczaszka zaokrąglona lub nadmiernie wysklepiona *linie mózgoczaszki i kufy rozbieżne *włos gładki i delikatny *słabo wykształcona maska *długa, mało masywna szyja WADY DYSKWALIFIKUJĄCE : *niezrównoważony charakter, jakiekolwiek objawy agresji *całkowity brak pigmentacji nosa i wewnętrznej strony warg *zupełny brak maski *niepożądane białe plamy *zad niższy niż kłąb, opadająca linia grzbietu *oczy niebieskie lub różnych kolorów *ucięty ogon *monorchidy i kryptorchidy *klatka piersiowa słabo rozwinięta Każdy pies mający jasne oznaki anomalii fizycznych lub charakteru powinien być zdyskwalifikowany. UWAGA : Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra umieszczone całkowicie w worku mosznowym |
